ସପ୍ତମୋଽଧ୍ୟାୟଃ

 🟣॥ ସପ୍ତମୋଽଧ୍ୟାୟଃ ॥🟣


ଓଂ ଋଷିରୁଵାଚ ॥ ୧॥


ଆଜ୍ଞପ୍ତାସ୍ତେ ତତୋ ଦୈତ୍ୟାଶ୍ଚଣ୍ଡମୁଣ୍ଡପୁରୋଗମାଃ ।

ଚତୁରଙ୍ଗବଲୋପେତା ୟୟୁରଭ୍ୟୁଦ୍ୟତାୟୁଧାଃ ॥ ୨॥


ଦଦୃଶୁସ୍ତେ ତତୋ ଦେଵୀମୀଷଦ୍ଧାସାଂ ଵ୍ୟଵସ୍ଥିତାମ୍ ।

ସିଂହସ୍ୟୋପରି ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରଶୃଙ୍ଗେ ମହତି କାଞ୍ଚନେ ॥ ୩॥


ତେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଂ ସମାଦାତୁମୁଦ୍ୟମଂ ଚକ୍ରୁରୁଦ୍ୟତାଃ ।

ଆକୃଷ୍ଟଚାପାସିଧରାସ୍ତଥାନ୍ୟେ ତତ୍ସମୀପଗାଃ ॥ ୪॥


ତତଃ କୋପଂ ଚକାରୋଚ୍ଚୈରମ୍ବିକା ତାନରୀନ୍ପ୍ରତି ।

କୋପେନ ଚାସ୍ୟା ଵଦନଂ ମଷୀଵର୍ଣମଭୂତ୍ତଦା ॥ ୫॥


ଭ୍ରୁକୁଟୀକୁଟିଲାତ୍ତସ୍ୟା ଲଲାଟଫଲକାଦ୍ଦ୍ରୁତମ୍ ।

କାଲୀ କରାଲଵଦନା ଵିନିଷ୍କ୍ରାନ୍ତାସିପାଶିନୀ ॥ ୬॥


ଵିଚିତ୍ରଖଟ୍ଵାଙ୍ଗଧରା ନରମାଲାଵିଭୂଷଣା ।

ଦ୍ଵୀପିଚର୍ମପରୀଧାନା ଶୁଷ୍କମାଂସାତିଭୈରଵା ॥ ୭॥


ଅତିଵିସ୍ତାରଵଦନା ଜିହ୍ଵାଲଲନଭୀଷଣା ।

ନିମଗ୍ନାରକ୍ତନୟନା ନାଦାପୂରିତଦିଙ୍ମୁଖା ॥ ୮॥


ସା ଵେଗେନାଭିପତିତା ଘାତୟନ୍ତୀ ମହାସୁରାନ୍ ।

ସୈନ୍ୟେ ତତ୍ର ସୁରାରୀଣାମଭକ୍ଷୟତ ତଦ୍ବଲମ୍ ॥ ୯॥


ପାର୍ଷ୍ଣିଗ୍ରାହାଙ୍କୁଶଗ୍ରାହୟୋଧଘଣ୍ଟାସମନ୍ଵିତାନ୍ ।

ସମାଦାୟୈକହସ୍ତେନ ମୁଖେ ଚିକ୍ଷେପ ଵାରଣାନ୍ ॥ ୧୦॥


ତଥୈଵ ୟୋଧଂ ତୁରଗୈ ରଥଂ ସାରଥିନା ସହ ।

ନିକ୍ଷିପ୍ୟ ଵକ୍ତ୍ରେ ଦଶନୈଶ୍ଚର୍ଵୟନ୍ତ୍ୟତିଭୈରଵମ୍ ॥ ୧୧॥


ଏକଂ ଜଗ୍ରାହ କେଶେଷୁ ଗ୍ରୀଵାୟାମଥ ଚାପରମ୍ ।

ପାଦେନାକ୍ରମ୍ୟ ଚୈଵାନ୍ୟମୁରସାନ୍ୟମପୋଥୟତ୍ ॥ ୧୨॥


ତୈର୍ମୁକ୍ତାନି ଚ ଶସ୍ତ୍ରାଣି ମହାସ୍ତ୍ରାଣି ତଥାସୁରୈଃ ।

ମୁଖେନ ଜଗ୍ରାହ ରୁଷା ଦଶନୈର୍ମଥିତାନ୍ୟପି ॥ ୧୩॥


ବଲିନାଂ ତଦ୍ବଲଂ ସର୍ଵମସୁରାଣାଂ ଦୁରାତ୍ମନାମ୍ ।

ମମର୍ଦାଭକ୍ଷୟଚ୍ଚାନ୍ୟାନନ୍ୟାଂଶ୍ଚାତାଡୟତ୍ତଦା ॥ ୧୪॥


ଅସିନା ନିହତାଃ କେଚିତ୍କେଚିତ୍ଖଟ୍ଵାଙ୍ଗତାଡିତାଃ ।

ଜଗ୍ମୁର୍ଵିନାଶମସୁରା ଦନ୍ତାଗ୍ରାଭିହତାସ୍ତଥା ॥ ୧୫॥


କ୍ଷଣେନ ତଦ୍ବଲଂ ସର୍ଵମସୁରାଣାଂ ନିପାତିତମ୍ ।

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚଣ୍ଡୋଽଭିଦୁଦ୍ରାଵ ତାଂ କାଲୀମତିଭୀଷଣାମ୍ ॥ ୧୬॥


ଶରଵର୍ଷୈର୍ମହାଭୀମୈର୍ଭୀମାକ୍ଷୀଂ ତାଂ ମହାସୁରଃ ।

ଛାଦୟାମାସ ଚକ୍ରୈଶ୍ଚ ମୁଣ୍ଡଃ କ୍ଷିପ୍ତୈଃ ସହସ୍ରଶଃ ॥ ୧୭॥


ତାନି ଚକ୍ରାଣ୍ୟନେକାନି ଵିଶମାନାନି ତନ୍ମୁଖମ୍ ।

ବଭୁର୍ୟଥାର୍କବିମ୍ବାନି ସୁବହୂନି ଘନୋଦରମ୍ ॥ ୧୮॥


ତତୋ ଜହାସାତିରୁଷା ଭୀମଂ ଭୈରଵନାଦିନୀ ।

କାଲୀ କରାଲଵଦନା ଦୁର୍ଦର୍ଶଦଶନୋଜ୍ଜ୍ଵଲା ॥ ୧୯॥


ଉତ୍ଥାୟ ଚ ମହାସିଂହଂ ଦେଵୀ ଚଣ୍ଡମଧାଵତ ।

ଗୃହୀତ୍ଵା ଚାସ୍ୟ କେଶେଷୁ ଶିରସ୍ତେନାସିନାଚ୍ଛିନତ୍ ॥ ୨୦॥


ଅଥ ମୁଣ୍ଡୋଽଭ୍ୟଧାଵତ୍ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚଣ୍ଡଂ ନିପାତିତମ୍ ।

ତମପ୍ୟପାତୟଦ୍ଭୂମୌ ସା ଖଡ୍ଗାଭିହତଂ ରୁଷା ॥ ୨୧॥


ହତଶେଷଂ ତତଃ ସୈନ୍ୟଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚଣ୍ଡଂ ନିପାତିତମ୍ ।

ମୁଣ୍ଡଂ ଚ ସୁମହାଵୀର୍ୟଂ ଦିଶୋ ଭେଜେ ଭୟାତୁରମ୍ ॥ ୨୨॥


ଶିରଶ୍ଚଣ୍ଡସ୍ୟ କାଲୀ ଚ ଗୃହୀତ୍ଵା ମୁଣ୍ଡମେଵ ଚ ।

ପ୍ରାହ ପ୍ରଚଣ୍ଡାଟ୍ଟହାସମିଶ୍ରମଭ୍ୟେତ୍ୟ ଚଣ୍ଡିକାମ୍ ॥ ୨୩॥


ମୟା ତଵାତ୍ରୋପହୃତୌ ଚଣ୍ଡମୁଣ୍ଡୌ ମହାପଶୂ ।

ୟୁଦ୍ଧୟଜ୍ଞେ ସ୍ଵୟଂ ଶୁମ୍ଭଂ ନିଶୁମ୍ଭଂ ଚ ହନିଷ୍ୟସି ॥ ୨୪॥


ଋଷିରୁଵାଚ ॥ ୨୫॥


ତାଵାନୀତୌ ତତୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚଣ୍ଡମୁଣ୍ଡୌ ମହାସୁରୌ ।

ଉଵାଚ କାଲୀଂ କଲ୍ୟାଣୀ ଲଲିତଂ ଚଣ୍ଡିକା ଵଚଃ ॥ ୨୬॥


ୟସ୍ମାଚ୍ଚଣ୍ଡଂ ଚ ମୁଣ୍ଡଂ ଚ ଗୃହୀତ୍ଵା ତ୍ଵମୁପାଗତା ।

ଚାମୁଣ୍ଡେତି ତତୋ ଲୋକେ ଖ୍ୟାତା ଦେଵୀ ଭଵିଷ୍ୟସି ॥ ୨୭॥


॥ ସ୍ଵସ୍ତି ଶ୍ରୀମାର୍କଣ୍ଡେୟପୁରାଣେ ସାଵର୍ଣିକେ ମନ୍ଵନ୍ତରେ ଦେଵୀମାହାତ୍ମ୍ୟେ

ଚଣ୍ଡମୁଣ୍ଡଵଧୋ ନାମ ସପ୍ତମୋଽଧ୍ୟାୟଃ ॥ ୭॥

Comments

Popular posts from this blog

ବନଦୁର୍ଗାମନ୍ତ୍ରବିଧାନମ୍

*"ମୁଁ ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ"* ଲେଖାଟି ଖୁବ୍ ଉଚ୍ଚ କୋଟୀର ହୋଇଛି। ଏହାକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଶେଷଯାଏ ପଢ଼ନ୍ତୁ।

ସିଦ୍ଧିଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତୋତ୍ରମ୍